แก้ไขใหม่แล้ว
0 โหวต
สวัสดีค่ะ อาจจะยาวหน่อยนะคะ ก่อนอื่นขอท้าวความย้อนไปเมื่อ3ปีที่แล้วนะคะ เราได้มีโอกาสไปเรียนภาษาญี่ปุ่น 2เดือนที่โตเกียวเพราะเราไปสมัครของที่ทางมหาลัยจัดให้ ทุกวันเราเรียนรู้ภาษา วัฒนธรรมไปตามปกติ บอกก่อนนะคะว่าเราพูด ฟัง อ่าน เขียนไม่ได้เลย อาจจะพออ่านได้แต่ไม่เยอะเลย

เราก็ได้ไปเจอผู้ชายญี่ปุ่นคนนี้ 2อาทิตย์สุดท้ายก่อนกลับประเทศไทย ตอนนั้นทางที่เรียนภาษามีให้ไปพรีเซ้นงานที่มหาลัยนึงในโตเกียว เซนเซเขาก็ให้จับกันเป็นกลุ่มๆ พรีเซ้นกันโคละเรื่องเกี่ยวกับประเทศไทย(พรีเซ้นเป็นภาษาญี่ปุ่น) ในกลุ่มเรามีทั้งหมด4คน มีแค่คนเดียวที่พูด ฟังญี่ปุ่นได้ คนอื่นๆก็นั่งเงียบๆอยู่ที่โต๊ะ รวมทั้งเราด้วย ตอนนั้นจำได้เลยว่ามันอึดอัดมากๆๆๆ อึดอัดจนหงุดหงิดตัวเอง หลังจากพรีเซ้นจบ ที่ทางมหาลัยในโตเกียวจะจัดปาร์ตี้เล็กๆให้กับนักเรียนต่างชาติแบบพวกเรา และกับคนญี่ปุ่นที่เข้ามานั่งฟัง ตอนนั้นเรายืนอยู่คนเดียวแบบเหงาๆเลย ไม่รู้จะไปคุยกับใคร เพื่อนๆ รูมเมทก็ไปคุยกับคนอื่นๆที่มานั่งฟัง จนเราหันไปเห็นคนคนนึง ที่ยืนคนเดียวเหมือนกัน เราจึงรวบรวมความกล้าภาษาญี่ปุ่นอันน้อยนิดไปถามเขา ว่าพูดภาษาอังกฤษได้มั้ยหรอ(ภาษาญี่ปุ่น) เขาตอบเรามาเป็นภาษาอังกฤษว่า Yes! I can. ตอนนั้นตาเราเป็นประกายทันที กรี๊ดดด อยู่ในใจว่าเราเจอแล้ว เขาเหมือนฟ้ามาโปรด (อาจจะเวอร์ไปหน่อย แต่ตอนนั้นเรารู้สึกแบบนี้จริงๆ หลังจากที่อึดอัดมาทั้งวัน ตอนนี้เหมือนเขามาช่วยยกความอึดอัดเราออกไป) จากนั้นเราก็คุยกันยาวๆ ถามไปถามกันมา จึงรู้ว่าที่เขาพูดภาษาอังกฤษได้ เพราะว่าเขาก็พึ่งกลับมาจากออสเตเลียที่ไปเรียนมา6เดือน เราได้แลกเปลี่ยนความคิด ประสบการณ์หลายอย่าง เพราะเราก็เคยไปแลกเปลี่ยนที่อเมริกาเหมือนกัน เอาจริงๆมันรู้สึกทำไมมันคุยกันถูกคอ ตอนนั้นมันดีมากๆ

จนหลังจากจบปาร์ตี้ที่มหาลัยเขา เราก็ชวนเขาไปHang out ด้วยกัน (เราไม่ได้ไปกัน2คน ตอนนั้นมีเพื่อนๆไต้หวัน ฮ่องกงไปอีกเกือบ15คน ในร้านอาหาร) เขาเป็นคนคนเดียวที่เป็นคนญี่ปุ่น เราก็ดื่มเบียร์กันสนุกสนาน เราได้แนะนำให้เพื่อนๆไต้หวันเราได้รู้จัก อยู๋ๆก็มีเพื่อนเราคนนึง ถามผู้ชายญี่ปุ่นคนนั้นว่า ในโต๊ะนี้ ชอบผู้หญิงคนไหน ตอนนั้นทุกคนอึ้งกับคำถาม ปนอยากรู้เหมือนกัน แต่โต๊ะนั้นที่เรานั่ง มีผู้หญิงปาเข้าไปเกินครึ่งกว่าผู่ชาย ตอนแรกผู้ชายญี่ปุ่นคนนั้นก็ไม่ตอบ จนดื่มกันไปอีกสักพัก เพื่อนเราก็ถามเหมือนเดิม เขาเงียบไปสักพักและชี้มาที่เรา เขาพูดว่าชอบเรา เพราะเราเหมือนคนญี่ปุ่น ตอนนั้นเราก็เขินๆและก็ตอบไปแค่ขอบคุณ เราดื่มกันตั้งแต่6โมงเย็น จนถึงตี3 ซึ่งมันเลยเวลาขึ้นรถไฟขบวนสุดท้ายแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านี้เราบอกเขาว่าอย่าดื่มเยอะมากไปนะ คุณต้องขึ้นรถไฟอีก เขาก็บอกเราแค่ไม่เป็นไรเดี๋ยวนอนที่บ้านเพื่อนก็ได้ เราก็ไม่ได้พูดอะไรต่อและเขาก็ขอContactเราเอาไว้ หลังจากนั้นเขาก็ทักเรามาว่าเมื่อวานขอบคุณนะ มันเป็นช่วงเวลาที่ดี พวกคุณจะกลับประเทศเมื่อไหร่ ไว้พวกเรามาเจอกันอีกครั้งได้มั้ย ซึ่งตอนนั้นเราก็บอกไปว่าได้ เลยนัดมาก่อนกลับ2วันสุดท้าย ที่พวกเรานัดเพื่อนๆไต้หวันมาด้วย เขาก็Happyพูดคุยกับเพื่อนๆเราไปปกติ จนถึงวันที่เราต้องกลับ เขาก็ส่งข้อความมาในไอจีเรา พร้อมบอก เดินทางปลอดภัยนะ

แต่หลังจากกลับมาก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก อาจจะเพราะเราทำเรื่องฝึกงานปี3 เขาเตรียมตัวจบ มีเราทักไปช่วงเทศกาลปีใหม่ คริสมาสบ้าง จนเราได้มีโอกาสมาคุยกันอีกครั้ง เขายังเป็นกันเอง มีความคิดที่โตกว่าเรา หลายๆอย่างของเขาอยู่ๆมันก็ทำให้เราหวั่นไหว ทั้งที่ไม่ได้คุยกันหลายปีและทุกวัน บางที 4-5วันทีหรือเป็นอาทิตย์ แต่ทุกคำตอบมักจะสั้นและตรงประเด็น ซึ่งเราชอบส่วนนี้ เขาเป็นคนActiveตลอดเวลา แต่เราก็ไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเขามากเลย เราไม่กล้าถามด้วย เราเข้าใจว่า2ปีที่ผ่านมา อะไรหลายอย่างก็เปลี่ยน เราจึงตั้งใจจะเริ่มจีบเขา ตอนที่จีบหรือชวนเขาคุย มันท้อมาก ทั้งตอบช้า และตอบสั้นเกิ๊นไปจริงๆ 5วัน เราพึ่งคุยจบเรื่องไป1เรื่อง เราทักแบบนี้กับเขาไปตลอด แต่ไม่ทักทุกวันนะคะ เราก็เป็น1คนที่มีโลกส่วนตัวสูงเยอะมากเหมือนกัน มีแต่เราที่ถามตลอด เขาไม่เคยถามอะไรเราเลย จนเมื่อเดือยตุลาอยู่ๆ เขาก็กลายเป็นตอบเราเริ่มเร็วขึ้น จาก 4-5วัน ก็กลายเป็น 2-3วัน และเป็นทุกวัน แม้จะแค่1-2ประโยค มันเริ่มทำให้เรามีกำลังใจในการจีบเขามากขึ้น เขาเริ่มถามตอบกลับเรามาขึ้น จนสังเกตุได้ จนมันเป็นแบบนี้มาเกือบเดือนแล้ว จนเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาเรากะจะบอกความรู้สึกไป เพราะในทุกๆวันเรารู้สึกเหมือนความรู้สึกล้นมากขึ้นทุกวันๆ แต่ก็ไม่กล้าบอกสักที กลัวบอกแล้วเขาไม่ติดต่อ เลิกคบเป็นเพื่อนเลย จึงตัดสินใจวันนี้แหละ Dmไอจีไป ผ่านไป2-3วัน เขายังไม่อ่านและไม่ตอบ แต่ลงไอจีสตอรี่และดูสตอรี่เรา เราก็ไม่ได้ทักซ้ำ กลัวมากๆว่าเขาจะอึดอัด เราจึงลบข้อความนั้นทิ้งและเปลี่ยนเรื่องแทน ผ่านไปอาทิตย์นึงเขาก็มาตอบเรื่องที่เราเปลี่ยนเรื่อง ใน1อาทิตย์นั้น เราคุยกับตัวเองตลอดว่าจะเอายังไงต่อ อยากจะไปต่อหรือหยุด เพราะเอาจริงๆมันก็เหนื่อย แต่ก็ชอบ และเราก็พยายามมาตั้งแต่ต้นปีแล้ว อาจจะไม่ได้ตลอดเวลา อาจจะหายไปบ้าง แต่ก็พยายาม ไม่รู้ว่าเขารู้สึกแบบเดียวกันมั้ยด้วย เลยจะมาขอความเห็นหน่อยค่ะ เราพออ่านนิสัย การใช้ชีวิตของญี่ปุ่นมาพอตัวเพื่อหาความรู้ หาเรื่องคุยกับเขา ทั้งเรื่องภาษาญี่ปุ่นให้เขาสอนแล้วด้วย แล้วมันก็เป็นครั้งแรกที่เราจีบผู้ชายครั้งแรกด้วย กลัวมาก ไม่กล้าทักไปเยอะ กลัวเขารำคาญ
วันอังคาร, พฤศจิกายน 30 2021, 03:22 PM
แชร์หน้านี้:
โต้ตอบกลับ (0)
  • ยังไม่มีข้อความตอบกลับในกระทู้นี้
คำตอบของคุณ