l ชีวิตในญี่ปุ่น

ประสบการณ์เจอโรคจิต (stalker) ที่ญี่ปุ่น ตอนที่ 1

ประสบการณ์เจอโรคจิต (stalker) ที่ญี่ปุ่น ตอนที่ 1

By , วันอังคาร, 16 มิถุนายน 2563

​     สวัสดีค่ะ วันนี้มายจะมาแชร์ประสบการณ์ในการเจอโรคจิตที่ประเทศญี่ปุ่น โดยเรื่องนี้เกิดเมื่อประมาณปี 2008 ตอนนั้นมายยังเป็นนักเรียนอยู่ที่โรงเรียนสอนภาษาฯ แถวๆ เมือง Kawasaki อาศัยอยู่ที่หอพักที่ทางโรงเรียนจัดหาให้ซึ่งในตึกนั้น มีแค่สองชั้น ทุกห้องเป็นห้องที่นักเรียนอาศัยอยู่ทั้งหมด โดยปกติมายจะทำงานพิเศษจนถึง 4 ทุ่มกว่าๆ และกว่าจะกลับถึงห้องก็ประมาณห้าทุ่ม แฟน(เก่า)ก็จะปั่นจักรยานมาส่งถึงที่หอทุกวัน พอกลับมาถึงบ้าน รูมเมทก็จะหลับแล้ว

เครดิตรูปภาพ:  https://grapee.jp/en/132096

     ณ วันที่เกิดเหตุ ปกติมายจะนอนประมาณเที่ยงคืน แต่ไม่รู้ทำไม วันนั้นมันไม่ง่วง แต่ก็ด้วยความเกรงใจรูมเมท ก็เลยปิดไฟและนอนเล่นมือถืออยู่บนเตียง บอกก่อนว่าห้องมายอยู่ชั้นหนึ่ง และเป็นห้องที่อยู่ติดถนน(ซอย)ทางเดินถ้ามองจากข้างนอกเข้ามา ก็จะรู้ได้ว่าห้องนี้หลับแล้ว

     ประมาณตี1 อยู่ดีๆ ก็ได้ยินเสียง ปั้ง! ดังมากตรงบริเวณห้องครัวที่ติดกับประตูเข้าห้อง แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร นึกว่า กระทะหรือหม้อคงตก (แต่ไม่กล้าเดินไปเก็บ เพราะใจหนึ่งก็กลัวผี) ผ่านไป 1 นาที เสียงนั้นก็ดังอีก เราก็เริ่มตกใจละ แต่รูมเมทก็ยังไม่ตื่นสักพักดังอีก ทีนี้เราเริ่มเอะใจ คิดในใจว่า ปกติแล้ว ถ้าของมันจะตก มันก็น่าจะตกมาทีเดียว ไม่น่าจะตกเป็นระรอกๆ แบบแผ่นดินไหว After Shock เลยเดินไปดูที่ห้องครัว แต่ก็ไม่เห็นของอะไรตก ทุกอย่างก็ยังดูสภาพปกติเหมือนเดิม เลยเดินขึ้นไปที่ห้องชั้นลอย เพื่อไปปลุกรูมเมท ถามนางว่าได้ยินอะไรไหม (แต่ยังไม่เปิดไฟนะ) นางก็บอกว่าไม่ได้ยิน เพราะนางหลับสนิท แต่เรายืนกรานว่าเราได้ยินจริงๆ

     มายกับรูมเมทก็เลยไปกดจออนเตอร์คอม (มอนิเตอร์ที่เป็นกล้องวงจรปิดหน้าห้อง) ดู ปรากฎว่า ภาพเป็นสีขาวโพลน ไม่เห็นอะไรเลย แปลกมาก แต่พอดูดีๆ ตรงมุมด้านล่าง มันอะไรขยับเขยื้อนอยู่ มายก็เลยเปิดไฟ ชี้ให้รูมเมทดู ปรากฎว่ามีคนมาลอกแผ่นกระดาษขาวๆที่ปิดกล้องหน้าจอออก ณ วินาทีนั้น มายและรูมเมท กรี๊ดพร้อมกัน กรี๊ด!!!!

เครดิตรูปภาพจาก : https://www.bengo4.com/c_1009/guides/1430/ 

     สรุปคือ ไอ้โรคจิตนั้นพยายามจะเปิดประตูห้องพวกเราเข้ามา แต่เอากระดาษขาวมาปิดกล้องไว้ พอเห็นพวกเราโหวกเหวกและเปิดไฟ เลยดึงเอากระดาษที่ปิดกล้องออกและหนีไป

ฟังดูแล้วอาจเฉยๆแต่วินาทีนั้นคือ ขนลุกมาก เพราะ
1. เราเป็นผู้หญิงกันสองคน
2. มีแค่ประตูบานเดียวกั้นเรา กับไอ้คนร้ายไว้
3. เป็นใครก็ไม่รู้ มันจะกลับเข้ามาอีกรึเปล่า

     หลังจากนั้น พวกเราก็โทรแจ้งตำรวจ เรากับรูมเมทก็โทรเรียกแฟนมา ตำรวจญี่ปุ่นมาเร็วมาก มาสอบปากคำ เพื่อนคนญี่ปุ่นก็มาช่วยให้ข้อมูลให้ด้วยคุณตำรวจใจดีมาก บอกว่าจะมาลาดตระเวนหน้าหอพวกเราสักพัก ก่อนกลับเลยถ่ายรูปกับคุณตำรวจสักหน่อย (ตอนนั้น ยังไม่มีสมาร์ทโฟน เลยใช้กล้องถ่ายรูปถ่าย)

รูปนี้เป็นรูปที่ถ่ายกับคุณตำรวจญี่ปุ่นที่มาช่วยพวกเราค่ะ

     ที่มาเล่าเพราะอยากให้เป็นอุทาหรณ์เตือนหลายๆคน ที่มาอยู่ญี่ปุ่น ต่อให้อยู่ประเทศที่มีความปลอดภัยสูงแค่ไหน ก็มีทั้งคนดีและไม่ดีคนญี่ปุ่นหลายคนแนะนำมายว่า ถ้าเป็นผู้หญิงควรจะอยู่ที่พักชั้นสองขึ้นไปดีกว่า อย่างน้อยก็ปลอดภัยกว่าชั้นหนึ่ง 

     อย่างไรก็ตาม เรื่องยังไม่จบแค่นี้ หลังจากนั้น มายก็เจอโรคจิตอีก แต่ไม่ใช่ที่หอพักนี้ เจอที่หอพักในโตเกียว ซึ่งน่ากลัวกว่าเยอะเลย อ่านต่อได้ที่ประสบการณ์เจอโรคจิต (stalker) ที่ญี่ปุ่น ตอนที่ 2