เรื่องเล่าสาวไทยจับได้ว่าแฟนญี่ปุ่นกำลังนอกใจ

"เมื่อจับได้ว่าแฟนญี่ปุ่นกำลังนอกใจ"

มีหลายคนเข้ามาปรึกษาเล่าเรื่องราวความรัก ความสัมพันธ์ระหว่างสาวไทยและหนุ่มญี่ปุ่นกับต้าบ่อยๆ

หลายคนมีเรื่องราวที่อ่านแล้วยิ้มตาม ดีใจที่เจอรักที่ดี แต่หลายคนที่ต้องทนทุกข์กับเรื่องของการนอกใจจากผู้ชายญี่ปุ่น

ไม่มีใครอยากเจอคนรักที่นอกใจหรือโดนหักหลังเพราะนอกจากจะเจ็บเหมือนโดนมีดกรีดลงไปกลางใจ

หนำซ้ำยังสร้างแผลเป็นและเรื่องราวไม่น่าจดจำต่อความทรงจำสักเท่าไหร่

วันนี้ต้าขอหยิบยกเรื่องราวของหญิงไทยกับผู้ชายญี่ปุ่นในนามแฝงว่า "แอน" และ "ทาโร่"

เรื่องนี้ต้าขออนุญาตจากคุณแอนแล้ว เพื่อมาแบ่งปันเรื่องราวประสบการณ์ที่เคยโดนผู้ชายญี่ปุ่นนอกใจ


แอนกับทาโร่คบกันมาหลายปี ไปมาหาสู่กันเสมอระหว่างเมืองไทยและญี่ปุ่นปีละ 4 ครั้ง

ทาโร่เป็นผู้ชายที่ดูแลเทคแคร์แอนดีมาก ดีจนทำให้แอนรู้สึกว่า

"ไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะหาผู้ชายที่ดีอย่างทาโร่ได้อีกไหม"

ชีวิตรักที่ผ่านมา ผ่านไปได้ความราบรื่น ไลน์และ Skype หากันทุกวันและทุกครั้งที่มีเวลา

เดือนมีนาคมถึงวันกำหนดที่จะได้พบกับทาโร่อีกครั้งที่ประเทศญี่ปุ่น

แอนมีเรื่องราวรอพูดคุยกันมากมายระหว่างที่ไม่ได้เจอกันหลายเดือน 

การเดินทางครั้งนี้จึ้งเต็มไปด้วยความหวังและไปเยือนคนรักด้วยหัวใจที่พองโต



ณ สนามบินนาริตะ ประเทศญี่ปุ่น

ทุกครั้งที่เดินออกมาจากสนามบินจะเห็นทาโร่คอยโบกมือและยืนรอรับพร้อมรอยยิ้มอุ่นๆที่ส่งมายังแอนทุกครั้ง

แต่ครั้งนี้แตกต่างตรงที่ทาโร่กลับยืนจ้องแต่โทรศัพท์ ดูไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบข้างสักเท่าไหร่

" แอบไปเซอร์ไพรส์ทาโร่จากข้างหลังดีกว่า ( ^0^ ) " แอนคิดแบบนั้นเลยเดินเบื่ยงออกไปทางด้านข้าง

ระหว่างนั้นทาโร่ยังไม่ได้สังเกตเห็นว่าแอนมาถึงแล้ว หน้ายังคงจ้องไปที่โทรศัพท์อย่างไม่ละสายตา

"จะเดินเข้าไปกอดจากข้างหลังล่ะนะ" แอนคิดในใจ... ขายังคงก้าวไปเรื่อยๆ

ก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แต่สิ่งที่แอนเห็น กลับทำให้แอนรู้สึกหัวใจสลาย

เพราะเห็นทาโร่กำลังคุยกับผู้หญิงในแชท เป็น Web Chat สำหรับหาคู่

ทาโร่กำลังเลื่อนดูผู้หญิงที่มีมากมายใน Web Chat นั้น

ด้วยความเพลิดเพลินก่อนเลือกคนที่ถูกใจและกดเข้าไปทักทายทำความรู้จัก

จากที่จะเซอร์ไพร์สทาโร่ กลับกลายเป็นทาโร่ที่เซอร์ไพร์สแทน

ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนโดนลากไปตบหน้ากลาง 4 แยก หัวใจหล่นตุ๊บไปอยู่ที่ปลายเท้า

เกิดคำถามต่างๆมากมายขึ้นในใจ แต่กลับไม่มีน้ำตาสักหยด

ดูเหมือนทาโร่จะรู้ว่ามีคนคอยจ้องดูอยู่ข้างหลัง เขาจึงค่อยๆหันหน้ามามอง

พอรู้ว่าเป็นแอน ทาโร่ทำหน้าตกใจ รีบซุกโทรศัพท์เข้าไปในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว

พร้อมกับเอ่ยถาม "แอนมาตอนไหน?"

แอนได้ส่งยิ้มแห้งๆกลับไปแต่ความรู้สึกข้างในมันพังไม่มีชิ้นดี

"ทานอะไรหรือยัง" คำถามเดิมทุกครั้งที่แอนเคยถามทาโร่แต่ครั้งนี้เป็นคำถามที่ถามเพราะความเคยชิน

ไม่ได้ต้องการคำตอบ ไม่อยากได้ยินแม้แต่เสียง ทาโร่เดินเข้ามาจับมือแอนเพื่อเดินไปยังสถานีรถไฟฟ้า

ระหว่างทางไม่มีเสียงพูดคุยเหมือนแต่ก่อน ต่างคนต่างนิ่งเงียบ มีแค่เสียงรถไฟและผู้คนบนรถไฟที่ส่งเสียงกันเจี้อยแจ้ว

แอนยังคงนั่งนิ่งพร้อมลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นว่าจะจัดการกับความสัมพันธ์ครั้งนี้อย่างไร

ถึงทาโร่จะดูเงียบขรึมแต่รู้สึกได้ว่าเขาเองก็คงร้อนรุ่มใจอยู่ไม่น้อย

กลับถึงบ้าน แอนเตรียมเก็บข้าวของที่เหลืออยู่ที่บ้านทาโร่ เตรียมเก็บใส่กระเป๋าเพื่อเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้น



"แอน...ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย" ทาโร่เดินเข้ามาหาพร้อมใบหน้าที่รู้สึกผิดอย่างเห็นได้ชัด

"ฉันไม่มีอะไรจะคุย" แอนหันไปตอบและยังคงเก็บของต่อไป

ทาโร่เดินเข้ามาจับไหล่ ดึงแอนไปนั่งลงบนเตียง พร้อมเอ่ยคำว่า "ผมขอโทษ"

วินาทีนั้นจู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมาเหมือนเขื่อนแตกทั้งๆที่พยายามไม่ให้รู้สึกกับสิ่งที่เกิดขึ้น

"ทำแบบนี้ทำไม แอนบอกแล้วใช่ไหมว่ารับเรื่องแบบนี้ไม่ได้ เราคุยกันมาตลอด แต่ทำไมยังทำ! "

แอนเอ่ยถามพร้อมกับน้ำตาที่ยังไหลพลั่งพลูไม่หยุด

"แอนผมขอโทษ " ทาโร่พยายามดึงแอนเข้าไปกอดแต่แอนผลักออกไป

"จะกลับเมืองไทยพรุ่งนี้ ไฟล์ทเช้าที่สุด จองตั๋วให้ด้วย! " แอนยังยืนกรานหนักแน่นถึงแม้น้ำตายังคงไหล

" ได้...ผมจะจองให้ แต่ขอโอกาสผมอธิบายก่อนได้ไหม " ทาโร่หันมาทำหน้าอ้อนวอน เหมือนขอร้องเป็นครั้งสุดท้าย

แอนพยักหน้าเบาๆ อย่างน้อยก็อยากจะฟังเหตุผลของคนที่คิดไม่ซื่อสัตย์ต่อกันจะอ้างเหตุผลอะไร....

"ผมเหงา ช่วงที่คุณไม่อยู่ผมเหงา เลยเข้า Web Chat หาเพื่อนคุย แต่ผมยังไม่เคยนัดเจอใครเลยนะ แค่คุยเฉยๆ"

"แล้วแอนล่ะ? แอนไม่เหงาเหรอ? เราคุยกันแทบตลอดเวลาแต่คุณยังเหงาอีกเหรอ?" แอนตวัดหางตาขึ้นมอง

"ไม่เหมือนกัน เราคุยกันบ่อยก็จริงแต่ผมยังรู้สึกเหงาจริงๆ ผมไม่รู้พูดไปแล้วจะทำให้แอนรังเกียจผมไหม"

"พูดมาเถอะ เพราะนี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่คุณจะมีโอกาสพูดกับแอนก็ได้" 

ทาโร่ทำท่าครุ่นคิดอยู่สักพัก ก่อนจะตัดสินใจเผยความรู้สึกข้างในออกมา

"ผมไม่ชอบนิสัยบางอย่างของแอนบางทีก็ดูแข็งเกินไป แอนเป็นผู้หญิงซื่อ มองทุกคนดีไปหมด

ทั้งๆที่หลายครั้งอยากจะบอกแอนว่ามองคนอื่นด้านลบบ้างก็ได้ ที่คบกันแรกๆเคยคิดจะเลิกกับแอนครั้งหนึ่ง

แต่เป็นเพราะแอนดีกับผมมากเลยไม่กล้าบอกเลิก แอนรักผมมาก มากจนผมรู้สึกกลัวจริงๆ"  



แอนยังคงนั่งนิ่ง ไม่มีปฎิกิริยาโต้ตอบแต่อย่างใด มีเพียงน้ำตาที่ไหลอาบลงแก้มไม่ขาดสาย

ทาโร่คุกเข่าก้มลงขอโทษต่อหน้าแอน น้ำตาลูกผู้ชายไหลลงอาบแก้มทั้งสองเพื่อขอโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง

"ที่ผ่านมาเพราะแอนดีกับผมจนกลายเป็นเรื่องปกติ จนไม่เห็นความสำคัญ

แต่พอวันนี้ วันที่กำลังจะเสียแอนไป ผมถึงรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำไปนั้น มันโง่ 

งี่เง่าและเห็นแก่ตัวแค่ไหนทาโร่ยังคงคุกเข่าร้องไห้อยู่แบบนั้น

แอนยกมือปาดน้ำตาทิ้งแล้วจับไหล่พยุงทาโร่ขึ้นมานั่งบนเตียงข้างๆกัน 

ยกมือขึ้นปาดน้ำตาทาโร่ออกจากแก้มอย่างแผ่วเบา

"เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ช่างมันเถอะแอนไม่ใช่คน Perfect ถ้าข้อเสียที่แอนมี ทาโร่รับไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

แอนขออย่างเดียว ไม่ว่าทาโร่จะคบใคร ขออย่าทำแบบนี้กับผู้หญิงคนนั้น

เพราะมันเจ็บ เจ็บเกินกว่าจะบรรยายเป็นคำพูดออกมา แอนหวังอย่างเดียว หวังว่าผู้หญิงคนนั้น

จะดูแลทาโร่ได้ดีหรือดีกว่าที่แอนดูแลทาโร่ตอนนี้" หันไปยิ้มให้ทาโร่ทั้งน้ำตา

ไม่ว่าทาโร่จะอ้อนวอนหรือร้องขอโอกาสยังไง แต่แอนได้ตัดสินใจแล้วว่าจะยุติความสัมพันธ์ไว้แค่นี้



การนอกใจเริ่มเกิดจากการคุย คุยกันทุกวันจนเกิดความสนิทสนมและความสัมพันธ์ทางใจขึ้น

ครั้งต่อไปก็นัดเจอ ถ้าถูกใจก็อาจคบซ้อน ระหว่างนี้ก็คงเป็นช่วงวัดใจ จะคบไปทั้งสอง

หรือเลือกคนใดคนหนึ่ง ถ้าเลือกคนใหม่แน่นอนว่าแอนต้องเป็นคนที่ถูกบอกเลิก

ถ้ายังคงเลือกแอนต่อไป แอนไม่รู้ว่าลับหลังแอนเขาไปแอบคบกับใครบ้าง

เพราะถ้ามีโอกาสครั้งหน้าก็คงจะทำเรื่อยๆ แล้วความซื่อสัตย์อยู่ที่ไหน?

เพราะแอนจับได้ว่าคุยกับผู้หญิงอื่นถึงยอมสัญญาว่าจะเลิก แต่ถ้าแอนยังจับไม่ได้ไล่ไม่ทันล่ะ?

ถึงคบกันต่อไปก็มีแต่ความระแวง ไม่เชื่อใจกัน ไม่มีความสุขทั้ง 2 ฝ่าย

แอนเลยตัดสินใจยุติความสัมพันธ์  "เจ็บแต่จบ"


ความรู้สึกคนเราเป็นอะไรที่ละเอียดอ่อน ความอ่อนแอและความเข้มแข็งคนเราก็ไม่เท่ากันเช่นกัน

ความเชื่อใจของชีวิตคู่ ถ้ามันได้ร้าวและแตกไปแล้ว ทำยังไงก็คงจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้

ไม่ว่าใคร ไม่อยากเป็นที่ 1 ที่ 2 หรือ 3 ทุกคนอยากเป็นแค่คนเดียวๆที่อยู่ในใจของคนที่ตัวเองรัก

ถ้าเขาไม่รักเรา เราก็แค่หันมากอดและรักตัวเองให้มากขึ้น

ถึงรอยบาดแผลหัวใจจะลึกแต่วันและเวลาจะช่วยให้สมานให้หัวใจกลับมาเข้มแข็งอีกครั้ง

เรื่องราวของคุณแอนทำให้ต้านึกถึงสุภาษิตประโยคหนึ่ง........

"Sadly, the only way some people will learn to appreciate you is by losing you"

"น่าเศร้า, ที่บางคนจะเห็นคุณค่าของคุณ ...ก็ต่อเมื่อได้สูญเสียคุณไปแล้ว"   


แต่ก็ไม่ใช่ว่าผู้ชายญี่ปุ่นทุกคนเป็นเหมือนทาโร่กันหมด

ผู้ชายญี่ปุ่นที่ดี รักครอบครัวและซื่อสัตย์ต่อคู่ของตัวเองก็ยังมีอีกเยอะอยู่เหมือนกัน

เพียงแค่เรื่องราวของคุณแอนเป็นเรื่องราวที่ได้ (อดีต) แฟนญี่ปุ่นที่คิดไม่ซื่อสัตย์ต่อเธอนั่นเอง

ท้ายบล็อกต้ามีคลิปจากมายเซ็นเซ วันนี้ขอเสนอคำว่า  "เสียใจ เสียความรู้สึก ผิดหวัง"